Eksponować akcesoria, to może ulotka, w tym przypadku słowo „reklamówka" pasuje doskonale. Piszesz też o lochach, sinych tyłkach itp. traktując temat instrumentalnie, jakby znów inna skrajność była przedmiotem uwagi. Dlatego instrumentalizm bije z tych fotek, mimo ich wyrazistości i bezdyskusyjnej jakości. Amatorskie czasem uchwycą właśnie to coś, czego brakuje tym egalitarnie doskonałym. Widzę jakieś waniliowe kajdanki wiszące na pozerce, co mi przypominają bardziej tendencyjną biżuterię i modelki na wybiegach. Nie widzę tu jakiegokolwiek ducha bdsm, nie widzę autentycznych sytuacji i myśli, raczej akty spłyconych emocji. Zdjęcia są oczywiście warsztatowo w porządku, czego nie można odmówić. W klimacie jest się bardziej wizjonerem niż perfekcjonistą. To są właśnie klimatyczne kanony piękna, czyli brzydoty niepojętej, o której piszę.
|